Röntgenologie

Het maken van een röntgenfoto is onmisbaar in de praktijk! Het is een zeer goede aanvulling op het lichamelijk onderzoek. Met behulp van röntgenstralen kunnen we een foto maken van het inwendige van uw huisdier. Vooral botten kunnen goed zichtbaar gemaakt worden. Dit kan interessant zijn bij het vermoeden van een breuk of gewrichtsafwijking. Daarnaast kunnen ook de buikorganen, de longen en het hart op een foto beoordeeld worden. Hierbij kan gedacht worden aan een obstructie in de darmen, blaasstenen, hartproblemen ed.

Voor het maken van een röntgenfoto wordt, indien mogelijk, een afspraak gemaakt. Het beste kan u het dier nuchter houden zodat de arts eventueel een kalmeringsmiddel kan toedienen moest dit nodig zijn. Het dier wordt immers in een voor hem/haar abnormale positie gelegd en begrijpt niet wat er gebeurt. Soms is het noodzakelijk om tijdens een consult meteen een foto te maken. Uiteraard kan dit ook.

HD-en ED-fotos                                                       
Heupdysplasie en elleboogdysplasie zijn vaak voorkomende aandoeningen bij veel hondenrassen. Hierbij is er sprake van een afwijking in de heup of elleboog die voor problemen kan zorgen bij de beweging van de poten. Deze afwijking is erfelijk. Dat wil zeggen dat als een van de ouders dysplasie heeft, hij dit kan doorgeven aan de pup. Vandaar dat de meeste rashonden gecontroleerd worden op deze aandoening om zo te voorkomen dat deze aandoening wordt doorgegeven. Onze artsen zijn echter niet bevoegd om officiële heup- en elleboogdysplasiefotos te maken. Hiervoor sturen wij u graag door naar een erkende collega in de buurt.

Het maken van de fotos
Röntgenstralen kunnen schadelijk zijn. Tijdens het onderzoek moet beschermende loodkleding (loodhandschoenen, loodjas en schildklierbeschermer) worden gedragen.
Voor uw eigen veiligheid, raden wij u doorgaans aan niet bij de opnames aanwezig te zijn. Vaak is het dier rustiger zonder eigenaar in de buurt, waardoor de opnames sneller gemaakt kunnen worden en waardoor het dier minder lang op de röntgentafel ligt. Omdat de foto een platte weerspiegeling is van het dier (2-dimensionaal), moeten er minimaal 2 foto’s gemaakt worden om een betere indruk van de afwijking te krijgen: eentje op de buik en eentje op de zij. Op deze manier kunnen we de vorm en de locatie van de afwijking beoordelen.

Misvattingen
Het is een misverstand dat álles op een foto gezien kan worden. Zo zijn bijvoorbeeld kraakbeen, pezen/banden en spieren maar ook ingeslikte voorwerpen zoals hout (splinters, saté-prikkers) en dergelijke niet zichtbaar. Wel kunnen foto's een goede indicatie geven van wat er werkelijk aan de hand is.