Sterilisatie van de teef de theorie:

Wat is het precies?
Eigenlijk is sterilisatie een verkeerde term: de geslachtsorganen, in dit geval de eierstokken, worden verwijderd en dat heet eigenlijk castratie. Gemakshalve spreken we echter over castratie bij de reu of de kater en over sterilisatie bij de teef of de poes.

Waarom zou ik het overwegen?

Voordelen van sterilisatie bij de teef.

Eerst en vooral natuurlijk het uitblijven van de loopsheid en dus geen kans op ongewenste pups! Simpel, maar waar: daar de bron van hormonen wordt weggenomen, kan de teef niet meer loops worden en dus niet drachtig raken.

Minder kans op melkkliertumoren: Wanneer de ingreep voor de eerste loopsheid, op 6-7 maanden leeftijd, wordt uitgevoerd is de kans op de ontwikkeling van melkkliertumoren enorm verkleind. Melkkliertumoren komen tot ontwikkeling bij 25% van de teven die 4x of vaker loops zijn geweest. Zij krijgen op oudere leeftijd vaak meerdere tumoren waardoor grote chirurgische ingrepen noodzakelijk zijn. 1 op 2 tumoren is kwaadaardig en kan dus gaan uitzaaien.
Indien de eierstokken voor de eerste loopsheid worden verwijderd is de kans op melkkliertumoren kleiner dan 1%. Na de eerste loopsheid is deze kans al gestegen tot ongeveer 7%. Door een paar loopsheden met sterilisatie te wachten gooit u dus het belangrijkste voordeel weg!

Suikerziekte bij de hond komt vrijwel uitsluitend voor bij oudere teven direct na de loopsheid.
De niet drachtige teven produceren namelijk ook langdurig zwangerschapshormoon: Progesteron.
Dit progesteron leidt tot groeihormoonproductie in de melkklieren en dit maakt het lichaam ongevoelig voor insuline. Hierdoor kan suikerziekte ontstaan. Wegname van de eierstokken betekent wegname van de bron van progesteron waardoor de kans op suikerziekte aanzienlijk verkleint.

Baarmoederontsteking komt vrijwel uitsluitend na de loopsheid voor bij oudere teven.
Herhaalde hormoon cycli geven een blijvende verandering in het baarmoederslijmvlies die we CEH noemen. Hierbij ontstaat een verdikt slijmvlies met vele cysten erin. Dit maakt de baarmoeder gevoelig voor infectie. Deze infectie treedt vrijwel altijd aansluitend aan de loopsheid op omdat dan de baarmoedermond opengaat. Indien dit optreedt is verwijdering van baarmoeder met eierstokken de enige juiste therapie. Uiteraard is uw dier op dat ogenblik ziek en dus in minder goede conditie om een narcose te ondergaan.

Sommige honden ontwikkelen steeds ongeveer 2 maanden na de loopsheid schijndracht. Dit leidt tot ongewenst gedrag, namelijk piepen, onrust, graafgedrag, slepen met knuffels en melkklierzwelling. De baarmoeder bereidt zich als het ware voor op een dracht, de hond gelooft echt dat zij drachtig is. Sommige honden worden er sloom van. Eigenlijk is dit een normaal verschijnsel: niet gedekte wolventeefjes helpen in de natuur de pups van de dominantere teefjes groot te brengen. Naast de schijndracht kan echter ook schijnlactatie ontstaan waarbij de melkklieren echt melk gaan produceren. Dit dient behandeld te worden. Herhaaldelijke schijndracht geeft een hoger risico tot baarmoederontsteking.

Nadelen van sterilisatie bij de teef.

Uiteraard zijn er ook een aantal nadelen aan deze ingreep:

De kans op incontinentie is na de ingreep verhoogd.
Honden produceren na de ingreep geen oestrogenen (en progesteron) meer.
Door afwezigheid van oestrogenen wordt de sluitspier bij alle teven slapper.
Bij een klein percentage honden leidt dit tot incontinentie.
Risicorassen zijn met name grote rassen zoals de Boxer, Dobermann, Old English Sheepdog, Weimaraner, Riesenschnauzer, Bouvier en Ierse setter. Ook de Dwergpoedel heeft een verhoogd risico.
Door aanwezigheid van de staart, bij de voorheen gecoupeerde rassen, is het risico wel kleiner geworden. Bij de risicorassen kan toch zo’n 10% van de honden incontinent worden na de sterilisatie.
Indien de hond incontinent wordt is dit meestal goed te behandelen met medicijnen die dan wel levenslang moeten worden gegeven.

De kans op overgewicht neemt toe. Het is zinvol om gesteriliseerde honden bewust minder te voeren om overgewicht te voorkomen. Ook meer beweging kan helpen.

Langharige honden krijgen vaak een pluiziger doffere beharing. Bij Ierse Setters, Engelse Cocker Spaniels en Langharige Dashonden is dit geen fraai gezicht. Voor de hond is dit uiteraard geen probleem.

Sommige teven worden na de ingreep wat feller/scherper van karakter. We horen dit echter niet vaak als probleem optreden.

De hond moet een ingreep ondergaan hetgeen natuurlijk niet leuk is.

Het operatierisico is heel erg klein maar nooit helemaal nul. Uiteraard werken wij met een zo veilig mogelijke narcose (gasnarcose). Bij oudere dieren voeren wij een pre-anesthetisch bloedonderzoek uit voor de operatie om de functie van de lever en nieren te controleren.

Conclusie:
Concluderend heeft uw hond na sterilisatie zeer veel minder kans op tumoren, geen kans meer op baarmoederontsteking en een verwaarloosbare kans op suikerziekte.
Zij heeft wel een verhoogde kans op incontinentie, overgewicht en een wat pluiziger vacht.

Het huidige advies is om de hond éénmaal loops te laten worden. Een sterilisatie kan vanaf de leeftijd van 6 maanden. Bij grotere rassen raden wij aan iets langer te wachten wegens mogelijk verhoogd risico op bepaalde bottumoren bij vroegtijdig steriliseren.

Wilt u geen nest met uw teefje fokken dan is sterilisatie een keuze in het belang van de hond!